S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

มองให้ไกล ไปให้ถึง

งานท้าทาย มีไว้ให้คนมุ่งมั่นทำ เท่านั้น

 
ช่วงหนึ่ง ผมทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม ย่านชาน กทม. นี่เอง ... หลังจากที่ทำงาน ในส่วนที่ดูแล สต๊อกสินค้าสำเร็จรูป เพื่อเตรียมจัดส่งให้ลูกค้า อยู่สักพัก ผมรู้สึกว่า งานมันอยู่ตัว ไม่ท้าทาย
ผมก็เลย เดินสำรวจ ว่าในโรงงานแห่งนี้ มีส่วนไหน ที่มีงานที่ควรจะทำ แล้วยังไม่ได้ทำ และผมสามารถทำได้ ... ในที่สุด ผมก็เจอแผนกสโตร์ ซึ่งโดยเนื้องานแล้ว เป็น การควบคุมสต๊อกอุปกรณ์ต่าง ๆ (ที่สั่งซื้อมาจากภายนอก) ที่จะสนับสนุนการผลิตสินค้า ของโรงงานทั้งโรงงาน
พอได้เป้าหมายแล้ว ทีนี้ ผมก็เลียบ ๆ เคียง ๆ หาข้อมูลของแผนกนี้ จากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ภายในโรงงาน ... ความเห็นโดยสรุป คือ ชีวิตผมก็ปกติสุขอยู่แล้ว จะไปหาเรื่องมาใส่ตัวทำไม หุ หุ

แต่ก็อย่างว่าละครับ ความคิดของคน ต่างกัน ... ผมเสียดาย ศักยภาพของคน คนหนึ่ง ที่น่าจะทำอะไรได้มากกว่า ที่ทำอยู่ ... ประเมินตัวเองสูง 555
เมื่อตัดสินใจแล้ว ผมก็เดินหน้าเก็บข้อมูล ถึงเนื้องาน ของแผนกนี้ อย่างจริงจัง ... อ้อ ลืมบอกไปว่า แผนกงานนี้ ขาดส่วนหัวมาได้ระยะหนึ่งแล้ว รับคนนอกเข้ามา ก็อยู่ไม่ยืด ดันคนในขึ้น ก็ทำไม่ไหว
หลักการของแผนกนี้ ดูจะไม่มีอะไรมากไปกว่า ... รับของเข้าให้ครบ ตามที่สั่งซื้อ ดูแลสต๊อกที่อยู่ในมือให้ตรงกับตัวเลข แล้วก็จ่ายของให้ผู้ที่มาเบิกให้ครบตามจำนวนที่เขาเบิก ในระยะเวลาที่สั้นที่สุด ... แล้วก็ดูแลสั่งซื้อเมื่อของไม่พอใช้ ... หมู ๆ ใช่ไหมครับ ไม่เห็นมีอะไรซับซ้อนเลย
และแล้ว วันนั้นก็มาถึง ผมเดินเข้าไปพบกับ ผู้จัดการทั่วไป ... ซึ่งเขาดูงานทั่วไป เป็นผู้บังคับบัญชาผม และดูงานแผนกสโตร์ ที่ผมสนใจด้วย ... ผมบอกเขาตรง ๆ ว่าผมอยากไปทำงานในแผนกนั้น พร้อมกับกางความคิด ที่ผมคิดไว้ให้เขาดู พูดไปสักเกือบชั่วโมง เขาก็นั่งฟังเงียบ ๆ เมื่อผมพูดจบ เขามองหน้าผมนิ่ง ๆ สักพัก ก่อนจะพูดว่า ... คุณนิพนธ์ หอคอยงาช้าง มันไม่ได้สวยอย่างที่คุณคิดหรอกนะ แต่ผมจะรับไว้พิจารณา 55555

สิ่งที่ผม จะต้องทำจบลงแล้ว ... ในเมื่อผมคิด ผมคงไม่ปล่อยให้ความคิดผ่านเลย ลงมือทำ ส่วนผลจะเป็นอย่างไร ก็ค่อยว่ากัน ... แต่ผมคิดในใจ ยังไง ๆ ผมก็ต้องได้อยู่แล้ว เพราะเขาหาคนไม่ได้มานานแล้ว
ผ่านไปราว ๆ สัปดาห์ ... ผู้จัดการทั่วไป เรียกผมไปพบ ถามย้ำกับผมว่าแน่ใจแล้วหรือที่จะไปทำงานในส่วนนี้ ... รู้ใช่ไหม ว่าจะเจออะไร ... เราจะไม่โปรโมทคุณ เราจะไม่ขึ้นเงินเดือนให้คุณ ... คุณอาจจะเสียหน้า ที่ไปแล้วทำไม่ได้ ... ผมนึกในใจ ... เรื่องของกรู หุ หุ
และในวันที่ 1 ของเดือนถัดมา ผมก็ย้ายที่ทำงาน ไปนั่งในแผนกสโตร์ ... และพบกับวิบากกรรม กับเป้าหมายที่ตัวเองปักธง ไว้ในใจเงียบ ๆ ว่าจะลดมูลค่า สต๊อกคงคลังลงครึ่งหนึ่ง ภายในเวลา 3 ปี ... แม้ว่าจะไม่สำเร็จ แต่ก็มาสำเร็จ ในเวลา 5 ปี เมื่อตัวแปรสำคัญเปลี่ยนไป
 
 

หน้าแรก
บันทึกประจำวัน
เมื่อผมเป็นพ่อค้าตลาดนัด
ช่วงเวลาสั้น ๆ กับการเป็น outsource ให้ ททท.
อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง ดูละคร
ชีวิตในโรงงาน
งานสินเชื่อการค้าและเก็บเงินอันยาวนาน
NGO
ญาติสนิท มิตรสหาย
วัยเยาว์
มหา'ลัย
ลงโฆษณากับเรา