S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

S i F a L a

จากแดนดินถิ่นอีสาน ถึงราชดำเนิน
วันที่คนกรุงโหยหาสิ่งใด
 
ตอนที่ผมเป็นนักศึกษา ผมได้มีโอกาส ไปค่ายอาสาในชนบท แถวภาคอีสาน ... เมื่อกลับมา ระหว่างการเรียนในห้องแลป ผมได้เล่าเรื่องราว ที่ผมไปพบเห็นให้พาร์ทเนอร์แลป ซึ่งเพื่อนคนนั้น จะออกแนวคุณหนู แต่อัธยาศัยดี ... เขาฟังผมเล่า ด้วยสีหน้าและแววตา ที่ไม่เชื่อถือ ตบท้าย เขาพูดกับผม ถ้าเป็นยุคนี้ ก็จะแนวว่า ... อย่ามา ดราม่า เลย หุ หุ
ถึงอย่างไร ผมก็ยังเป็นคนเมืองใหญ่ แม้ว่า จะไปทำงานในชนบทมานานพอสมควร แต่ความคิด มุมมอง ก็ยังเป็นแบบคนเมืองใหญ่ อาจจะ ไม่ซึมทราบ เช่น คนถิ่น แต่ก็อดไม่ได้ ที่จะบอกว่า ผมคิดอย่างไร ... และดูเหมือน บทกวี นี้ ... จะเป็นตัวแทน ของความคิด ที่ผมอยากจะถ่ายทอด ให้เพื่อน ๆ ในเมือง ได้รับฟัง อีกสักครั้ง ... คงไม่ ดราม่า เกินไป นะครับ พี่น้องงงงงง
 

 
 

หน้าแรก
บันทึกประจำวัน
เมื่อผมเป็นพ่อค้าตลาดนัด
ช่วงเวลาสั้น ๆ กับการเป็น outsource ให้ ททท.
อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง ดูละคร
ชีวิตในโรงงาน
งานสินเชื่อการค้าและเก็บเงินอันยาวนาน
NGO
ญาติสนิท มิตรสหาย
วัยเยาว์
มหา'ลัย
ลงโฆษณากับเรา